چرا ما از سیمهای مقاومتی برای روشن کردن فرهای نانپزی، به استفاده از لامپهای مادون قرمز ۳۰۰ واتی روی آوردهایم؟
اکثر فرهای نانپزی هنوز از روشهای قدیمی برای گرم کردن فضای داخل فر استفاده میکنند. در این روش، از سیمهای مقاومتی استفاده میشود تا هوا گرم شود؛ سپس هوای گرم، خمیر را گرم میکند. این روش کند است؛ بخش زیادی از انرژی صرفاً در هوا از بین میرود، قبل از اینکه به خمیر برسد.
ما از لامپهای مادون قرمز ۳۰۰ واتی استفاده میکنیم. تفاوت این لامپها این است که انرژی را مستقیماً به سمت خمیر ارسال میکنند.
جادوی گرمای تابشی
لامپهای مادون قرمز ۳۰۰ واتی، منتظر نمیمانند تا کل فضای داخل فر گرم شود؛ بلکه از امواج الکترومغناطیسی برای انتقال انرژی استفاده میکنند. در واقع، دیگر نیازی نیست برای گرم کردن دیوارههای فر، پول خرج کنیم. برای یک کارخانه نانپزی، این موضوع بسیار مفید است؛ چرا که گرم شدن فر سریعتر انجام میشود، پوسته نان سریعتر تشکیل میشود، و هر عدد نان، ظاهر یکسانی خواهد داشت.
جزئیات مهم
این لامپها دارای پوشش کوارتزی هستند؛ یعنی میتوانند در برابر گرما مقاومت کنند. ما از لامپهای ۳۰۰ واتی استفاده میکنیم؛ چون این مقدار، بهترین تعادل بین انرژی تولید شده و عمر لامپ است. اگر از مقدار وات بالاتری استفاده کنیم، فیلامنت لامپ خراب خواهد شد.
نصب این لامپها در سیستم فعلی بسیار آسان است؛ معمولاً جایگزین عناصر گرمایشی قدیمی میشوند. اما یک مشکل وجود دارد: لامپهای مادون قرمز بسیار سریع گرم میشوند. اگر از کنترلکنندههای PID استفاده میکنید، باید آنها را تنظیم کنید؛ در غیر این صورت، فر قبل از اینکه کنترلکننده متوجه شود، به دمای مورد نظر میرسد.
آنچه در دنیای واقعی اتفاق خواهد افتاد
بهترین نکته این است که هزینه برق مصرفی شما معمولاً کاهش مییابد؛ چون دیگر نیازی نیست برای گرم کردن هوا، پول خرج کنید. اما یک معایبی وجود دارد؛ لولههای کوارتزی کمی شکنندهتر از سیمهای ضخیم هستند. بنابراین باید آنها را تمیز نگه داشت. اگر آرد یا چربی روی لامپ تجمع کند، نقاط گرمی ایجاد میشود؛ این باعث ترک خوردن کوارتز میشود. کافی است آنها را کمی تمیز کنید تا دوباره کار کنند.